بی تو

پرستو لب پنجره نمی نشیند

پرستو آزادی را نمی شناسد

پرستو آواز سر نمی دهد

بی تو

اقاقی رنگ به رخساره ندارد

رنگی مصنوعی به خود میگیرد

بی تو

ای سفر کردۀ من

تنهایی حکایت همیشه ماندن

و زندگی حکایت سفر کردن است

بی تو

جاده ابری،کوچه بارانی

خانه بی نشان و اُتاق چهاردیواری

و من،

اینجا در این شهر ،

غریب و زندانی.

بی تو بهار سرد است

سبزه زرد است

باران مهربان نگاهت

چه بی رنگ است

بی تو،ای محبوبم

پنجرۀ نگاهم

خاموش

رو به باران باز است.